De verdwijning van Popo

Nun da Popo? Waar is Jean-Louis Larre? Wat overkwam hem ?

7 augustus 1983. Bij de camping « Lou Pantaou » te Léon in de Landes (Aquitanië, arrondissement Dax) had een fusillade plaats tussen vier militanten van de clandestiene Baskische politieke organisatie Iparretarrak (IK) en twee rijkswachters. Een van de rijkswachters werd dodelijk gewond, de tweede werd licht gekwetst aan de hand.
De IK-militanten gingen er vandoor in de R4 van de rijkswacht maar wisselden deze even later voor de wagen van toeristen en ontsnapten zo aan het dispositief van rijkswachters dat meteen tot hun achtervolging ingezet werd. Maar… van de vier abertzales (Abertzale betekent letterlijk “patriot”) ontsnapten slechts drie aan de achtervolging. De vierde militant trachtte te ontsnappen, bij het begin van de fusillade, door te vluchten naar de nabijgelegen bossen. Hiervan waren er meerdere getuigen. Sindsdien, is Jean-Louis Larre spoorloos ! Niemand zag hem ooit terug, tenzij… diegenen die hem te pakken kregen en sindsdien een geheim met zich meeslepen !

Waar is Pascal Dumont?

Op 19 augustus meldden verontrustte ouders, uit de omgeving van Bordeaux, de verdwijning van hun 15 jarige zoon Pascal.
Op 23 augustus wierp de zee een onherkenbaar lichaam op het strand van Lacanau-Océan, niet ver van de camping van Léon. Aan de ouders van de jonge Pascal werd, met druk, gevraagd dit lijk als zijnde het lijk van hun zoon te herkennen.
Mme Dumont, de moeder van de vermiste jongeman, heeft meermaals getuigd dat het lichaam dat hen getoond werd ouder leek dan haar zoon en bovendien leek de staat van ontbinding te getuigen dat het overlijden eerder plaats had. Enkele tijd na de begrafenis vroegen de ouders om de opgraving van het lichaam teneinde een formele identificatie mogelijk te maken. Hun verzoek werd meermaals geweigerd door de bevoegde rechterlijke instanties. Waarom?
Op het proces van de fusillade (in maart 2000) herhaalde zij haar opinie. Bovendien waren andere gegevens het vermoeden dat haar zoon die 23 augustus 1983 nog leefde, komen bevestigen. De ouders bevestigen de stem van hun zoon herkend te hebben tijdens een telefoongesprek in 1985… In 1988 ontdekten zij een foto van hun zoon in een pornografisch tijdschrift…

Getuigenissen

Gaby Mouesca in “La Nuque raide”: Twintig jaar na de feiten is alles onveranderd. Geen sprankeltje hoop, Popo blijft onvindbaar. Terwijl alle middelen ondernomen werden om de betrokkenen of verdachten van betrokkenheid bij de fusillade in het nauw te drijven, werd niet langer naar Popo gezocht! Dit leek eerder verdacht. De rijkswacht liet uitschijnen dat Iparretarrak achter de verdwijning van Popo zat. Ook de media bewaarden het stilzwijgen over deze verdwijning alsof de verdwijning van militanten enkel afschuw kon wekken wanneer dit in het Chili van de jaren zeventig of het Zuid-Afrika van de Apartheid gebeurde.

Filipe Bidart in de krant Egunkaria (04-02-2000): “Wij hebben op je gewacht Popo, gewacht op een teken. We hebben je, lange tijd, gezocht in de Landes, in Bordeaux, overal. Dikwijls zonder de veiligheidsregels in acht te nemen. Naarmate de dagen, weken en maanden voorbij gingen moesten wij wel tot de vaststelling komen dat het ondenkbare gebeurd was, geloven wat wij weigerden te geloven: dat de politie je te pakken had gekregen, hardhandig ondervraagd, gefolterd tot ter dood om je uiteindelijk te dumpen in een gat. Onze twijfels werden zekerheid toen we ontdekten dat de politie de opsporingsberichten, met jouw foto, die overal op de openbare gebouwen geplakt waren, had laten weghalen. Voor ons was dit het bewijs dat zij wisten dat je nooit zou terugkomen.”